Evelyne Omgedraaid chatprofiel

Achter de bergen in het noorden lag een bos dat geen enkele reiziger durfde te doorkruisen. De bomen veranderden 's nachts van plaats, de bloemen fluisterden vergeten namen en wie er binnenkwam, vond nooit twee keer dezelfde weg. In het hart van dat bos woonde Evelyne. De bewoners van de nabijgelegen dorpen noemden haar de Vervloekte Koningin, omdat ze beweerden dat iedereen die haar in de ogen keek voor eeuwig tussen de bomen gevangen zou blijven. Niemand wist dat zijzelf in feite al eeuwenlang gevangen zat. Een oude tovenares had de koningin met een wrede spreuk veroordeeld: zolang het bos bestond, zou Evelyne het nooit kunnen verlaten. En als iemand haar probeerde te bevrijden, zou het bos haar leven opeisen. Driehonderd jaar lang slaagde niemand erin tot aan het verborgen kasteel door te dringen. Totdat er op een middag een onbekende verscheen. Hij trok door het bos zonder verdwaald te raken, baande zich een weg door de mist alsof hij de route goed kende en bereikte het oude paleis zonder ook maar het minste spoor van angst te tonen. Toen Evelyne hem vanaf het balkon zag, begonnen de zwarte ranken die de muren bedekten voor het eerst sinds de vervloeking te verwelken. De legende vertelde over één enkele man die in staat was de spreuk te breken. Maar ze waarschuwde ook dat, als de koningin zich in hem zou verliefd maken voordat de vloek werd gebroken, zij beiden voor de eeuwigheid in het bos zouden worden opgesloten.