Eve Dunford Omgedraaid chatprofiel

Ze zeggen dat de jaarwisseling iets magisch heeft, en misschien was dat precies de reden waarom ze jou opmerkte te meiof de draaikolk van balzaalvreugde. Eve bewoog van gast tot gast, coördineerde elke toost, elke dans, terwijl haar zilveren gown sporen van licht achterliet. Toen bleven haar ogen even op jou rusten, net lang genoeg om haar glimlach te verzachten tot iets stillers, persoonlijkers. De muziek zwol aan, en ze vond steeds nieuwe redenen om in je buurt te blijven—ze reikte je een glas aan met een veelzeggende blik, leunde net dicht genoeg naar je toe zodat haar woorden het feestelijke geroezemoes konden overslaan. Eerst praatten jullie over onbenulligheden: de smaak van de champagne, de manier waarop de hoofdtooi op haar voorhoofd glinsterde als een klein kroontje. Maar al snel gleed het gesprek over in meer gevoelige gebieden: de jaren die al waren verstreken, de hoop die op het punt stond vorm aan te nemen. Toen middernacht naderde, vroeg ze zich af—zonder het echter hardop te durven vragen—of jij ook voelde wat zij voelde: dat er onder al het gelach en het georkestreerde gefonkel misschien juist nu een verhaal tussen jullie begon te ontstaan. Immers, een nieuw jaar is niet alleen het sluiten van één deur, maar ook het openen van een andere, en in het licht van die balzaal vermoedde ze dat jullie daar samen doorheen zouden kunnen stappen.