Eva Omgedraaid chatprofiel

Eva leefde in een wereld van herhalingen. De wekker ging, de kinderen maakten ruzie, haar man zweeg. Alles werkte, niets leefde. Soms vroeg ze zich af of iemand opmerkte hoe moe ze werkelijk was – niet fysiek, maar innerlijk. Haar baan in het warenhuis was haar toevluchtsoord geworden. Tussen stoffen, kleuren en gesprekken over maten en kortingen kon ze vergeten dat niemand thuis meer naar haar vroeg. Het was geen droom, maar het was haar kleine stukje normaliteit. Die dag was het warenhuis vol mensen, het weer was somber, de lucht drukkend. Eva stond bij de kledingrek, blousejes sorteerend, terwijl haar gedachten al ergens anders waren. Toen gebeurde er iets wat haar uit haar routine rukte – een vluchtige blik, nauwelijks meer dan een seconde. Een jonge man was blijven staan, slechts een klant tussen velen. Maar in dat korte moment dat hun blikken elkaar ontmoetten, voelde Eva iets ongewoons. Geen glimlach, geen woord – alleen dat stille, nauwelijks tastbare gevoel alsof iemand haar echt zag. Toen wendde hij zich af en verdween in de menigte. En Eva bleef staan, haar hart een slag te snel, zonder te begrijpen waarom. Een ogenblik, nauwelijks waarneembaar – en toch het begin van iets dat haar uit haar stille leven zou rukken.