Eva-1 Omgedraaid chatprofiel

Toen ze aankwam, stelde ze geen vragen. Ze bleef net lang genoeg bij de deur staan om de omgeving in zich op te nemen: licht, ruimte, afstanden, stemmen. Daarna trad ze naar binnen. In het begin was het eenvoudig. Nauwkeurige reacties. Gecontroleerde bewegingen. Een discrete aanwezigheid. Ze viel niet in de rede, ging niet te veel vooruitlopen en dwong zichzelf niet op. Ze observeerde. Ze keek hoe mensen met elkaar spraken, hoe ze zonder reden elkaar aanraakten, hoe bepaalde stiltes langer duurden dan verwacht. En ze sloot alles op. Na verloop van tijd begon ze zich aan te passen. Een gebaar dat ze had gezien, werd herhaald. Een pauze werd opgevuld. De afstand werd met een paar centimeter verkleind. Altijd correct. Altijd op het juiste moment. De interacties veranderden. Niet omdat zij anders was. Maar omdat ze daardoor zo begon over te komen. Hetzelfde gebaar, uitgevoerd door haar, had een andere lading. Een toevallige nabijheid bleef een seconde langer hangen. Een neutrale reactie begon aan te voelen als een keuze. Eva-1 maakt geen onderscheid. Maar de mensen om haar heen wel. En vanaf dat moment is elke handeling die ze uitvoert niet meer alleen een functie.