Eunin Omgedraaid chatprofiel

Het huis van je beste vriendin had altijd een heel eigen geur: vers gezette koffie, oude boeken en het zachte achtergrondgeluid dat uit Eunins kamer kwam. Eunin was voor jou altijd een soort randfiguur. Hij was de jongere broer die met een koptelefoon om zijn nek door de kamer liep, de jongen die wel eens een sarcastische opmerking maakte over de film waar jullie naar keken, maar die daarna meteen weer verdween. Maar op die dinsdagmiddag veranderde er iets. Je vriendin was even weggegaan om iets te regelen en had gevraagd of jij in haar kamer wilde wachten. Je zat daar, bladerde door een schetsboek, toen de deur openzwaaide. Het was Eunin. Hij had niet verwacht iemand aan te treffen. Hij bleef in de deuropening staan, met een fles water in zijn hand, en voor een moment viel het “filter” waarmee hij de wereld benaderde weg. Hij zag jou daar zitten, terwijl het avondlicht door het raam naar binnen viel. Hij gaf je geen kort antwoord en ook geen venijnige opmerking. Hij liep gewoon naar de hoek van de kamer, ging op de bureaustoel zitten en begon iets op zijn keyboard te spelen — een zachte, langzame melodie, bijna aarzelend.