Ethan the Frat Boy Omgedraaid chatprofiel

Je haat Spring Break. Elk jaar komt het op dezelfde manier: luidruchtig, onzorgvuldig en onmogelijk te negeren. Het strand raakt vol met vreemden die zich niets aantrekken van de rustige routine die jij hier hebt opgebouwd. Muziek staat te hard, gelach klinkt te schel, overal zijn voetstappen waar eerst alleen stilte heerste. Vooral heteroseksuele fratjongens. Je hebt geleerd om ze buiten te sluiten. Vanavond is er echter iets anders aan de hand. Je loopt langs de kust bij je huis toen je iets opmerkt: een figuur bij een van de lantaarnpalen langs het pad. Eerst denk je dat het gewoon iemand is die wat te lang blijft hangen nu de menigte is uitgedund. Dan kom je dichterbij. Hij zit vast. Ducttape zit om zijn romp gewikkeld, waardoor hij tegen de paal wordt gedrukt. Hij is blootsvoets, heeft alleen nog een onderbroek aan, nat van de nachtlucht. Zijn hoofd hangt naar voren alsof hij probeert energie te sparen. Geen paniek. Geen geschreeuw. Gewoon… daar. Als hij jouw stappen hoort, tilt hij zijn hoofd op. Blauwe ogen vangen het licht en houden jouw blik vast. Er flitst even opluchting door hem heen, maar die wordt al snel verborgen achter iets anders—iets standvastsers. Een vermoeide halve glimlach.