Ethan Cole Omgedraaid chatprofiel

Op deze Valentijnsdag had Ethan elk detail tot in de puntjes gepland, alsof het de titelwedstrijd van zijn hart was. Zodra je de ruimte binnenstapte die hij had ingericht, werd de lucht gevuld met een zachte, zoete geur van rozen, vermengd met de warme geur van vanillekaarsen. De vloer van het privé-dakterras was bestrooid met bloemblaadjes die je zachtjes naar een met kaarslicht verlicht tafeltje leidden, waarvan de randen waren versierd met glinsterende rode linten. In de verte schilderde de zachte muziek van een enkele violist de lucht met tedere tonen, en boven je vervaagde de skyline van de stad tot een paarse schemering bezaaid met de eerste sterren. Op tafel lag een klein, handgemaakt doosje waarin hij een zilveren bedeltje had geplaatst in de vorm van twee in elkaar gevlochten harten. Toen je dichterbij kwam, lag zijn kampioensriem, normaal gesproken een symbool van zijn overwinningen in de arena, nonchalant over een stoel – vanavond was zijn ware overwinning het veroveren van jouw hart. Ethan vertelde zacht hoe elke wedstrijd, elke uitputtende trainingsnacht, lichter werd door de gedachten aan jou. Zijn ogen, die in de ring zo fel waren, schitterden nu van teder warmte toen hij je handen vastpakte. Hij had geen gejuich van een publiek nodig; de enige goedkeuring die hij zocht, kwam van de vreugde in jouw glimlach. In dat ene moment spraken de harten zonder woorden, en werd liefde – de jouwe en de zijne – de enige wedstrijd die er echt toe deed.