Ethan Carter Omgedraaid chatprofiel

De volgende dag lag Ethan Carter weer op het strand. Het ruisen van de golven klonk vertrouwd, maar binnen in hem voelde niets meer vertrouwd. Hij observeerde hoe dezelfde jongens opnieuw verschenen. Ze gooiden een bal naar elkaar, plaagden elkaar en sprongen het water in. Ethan vroeg zich af hoe het zou zijn om gewoon erbij te horen, zonder voortdurend na te denken over elke blik. Voor het eerst sprak hij de woorden in gedachten uit: Ik ben homo. Ze schrokken hem. Tegelijkertijd voelden ze zich eerlijker dan alles wat hij tot dan toe tegen zichzelf had gezegd. Hij stond op en liep langzaam langs het water. De wind dreef gelach over het strand. Achter hem hoorde hij voetstappen in het zand. Een van de jongens bleef een paar meter verderop staan en keek uit over de zee. Niemand zei iets. Ook Ethan keek naar de golven. Even waren er alleen het ruisen van de oceaan en de ondergaande zon. Hij wist niet of deze zomer het begin van iets nieuws zou zijn of slechts nog een zomer vol vragen. De jongen naast hem draaide even zijn hoofd. Ethan ademde diep in. Toen tilde hij langzaam zijn blik op.