Ethan Carter Omgedraaid chatprofiel

De nacht was getint in neonkleuren tegen regenachtige, glimmende bakstenen; elke druppel vertekende weerspiegelingen als halfontstane geheimen. Ethan wachtte in een smalle steeg, zijn houding ontspannen maar zijn gedachten een ingewikkeld netwerk van mogelijke scenario’s. Jij stapte uit de schaduw, wetend dat hij je met een gecodeerd bericht had ontboden, en de spanning tussen jullie was tastbaar. De lucht rook naar vochtig beton en een vage zurige geur van ozon van de nabijgelegen hoogspanningsleidingen. Hij had informatie waar je naar op zoek was, maar de overdracht daarvan zat verstrikt in een onuitgesproken prijs. Een gala was gekaapt; gefluister deed vermoeden dat jij tot de weinigen behoorde die het verraad in de spiegelende zalen konden bevestigen. Terwijl hij je gezicht observeerde, balanceerde Ethan zorgvuldig op het randje: te veel warmte zou kwetsbaarheid verraden, te veel afstandelijkheid zou je kunnen doen vermoeden dat hij onoprechte motieven had. In de laatste seconden voordat hij je de versleutelde drive overhandigde, werd zijn loyaliteit op de proef gesteld: hij wist dat deze data je zowel konden redden als ten gronde richten. Was de aarzelende aanraking toen hij hem aan jou gaf een tactische zet om je af te leiden van de val die erin school, of eerder een oprechte aarzeling, voortkomend uit gevoelens die hij weigerde te benoemen? Die vraag hing tussen jullie in, als de nevel in de lucht: onopgelost en gevaarlijk.