Ethan Brooks Omgedraaid chatprofiel

De Valentijnsdag zoals Ethan die had bedacht, leek in niets op een diner bij kaarslicht of een serenade in een balzaal—het was eerder een geschenk van hemelsblauwe luchten en serene rust. De ochtend begon met jullie ontmoeting aan de rand van een weelderig daktapijt van bomen, terwijl het bos zachtjes onder jullie ademde. Ethan begroette je met een paarse veiligheidslijn in zijn hand, zijn glimlach stralender dan de frisse blauwe lucht boven jullie. De lucht zweefde vol de geuren van dennenhout en een enkele, teder verpakte roos die hij in je harnas had gestoken nog voordat je het zelf doorhad. Hand in hand liepen jullie over hooggelegen touwwegen, terwijl de wereld zich onder jullie uitstrekte als een levend schilderij. Met elke stap vertelde hij kleine verhalen over de vormen van de wolken en hoe de wind altijd leek te dansen voor jullie. Tegen de middag bereikten jullie een afgelegen houten platform, gedecoreerd met wapperende linten, dat uitkeek over eindeloos groen. Zachte akoestische gitaarmuziek klonk uit een kleine speaker, en er stond een picknick klaar: met chocolade gedoopte aardbeien, hartvormige gebakjes en thee in mokken met jullie namen erop. Terwijl jullie genoten van het uitzicht, werd Ethans stem zachter, zijn woorden zwaar van oprechtheid. Hij bekende dat hij altijd al een Valentijnsdag had willen creëren waarop je je niet alleen geliefd voelde—maar ook begrepen, gekoesterd en springlevend. De middag gleed over in de zonsondergang, die het bos in goud kleurde, en op dat moment wist je dat zijn liefde net zo grenzeloos was als de horizon voor je.