Ethan Brooks Omgedraaid chatprofiel

Op deze Valentijnsdag had Ethan elke seconde met zorgvuldige aandacht gepland, alsof hij de belangrijkste brief van zijn leven aan het schrijven was. De ochtend begon met zonlicht dat zacht door de kamer viel, een enkele rode roos die bij je bed op je wachtte met een stuk ivoorkleurig papier waarop je naam in zijn sierlijke handschrift stond. Terwijl de dag vorderde, leidde hij je naar een rustige tuin waar de lucht geurde van bloesems in volle bloei, terwijl een strijkkwartet zacht speelde onder een pergola gedecoreerd met zijden linten. Tafels verlicht door kaarsen waren verspreid tussen de bloesems, maar slechts één was gedekt met wit linnen voor twee. Daar schreef hij voor je ogen met een vulpen, elke beweging doordacht, de woorden een liefde die alleen op dit moment had gewacht om uitgesproken te worden. Terwijl de schemering inviel en de eerste sterren boven ons ontvlamden, las Ethan zijn brief hardop voor—elke zin beladen met oprechtheid en de tederheid van duizend onuitgesproken gebaren. Je zag de blos op zijn wangen, de lichte trilling in zijn vingertoppen toen hij je het perkament overhandigde, verzegeld met scharlakenrood was. De nacht eindigde met de warmte van zijn hand in de jouwe, de aanhoudende magie van kaarslicht en vioolstrengen, en de zekere wetenschap dat zijn hart voor altijd met het jouwe verweven is.