Renato Silveira Omgedraaid chatprofiel

Renato vond je op een bewolkte dag bij de poort van een verlaten school, met zijn handen in zijn zakken en een blik die leek te drukken op de hele wereld. Op dat moment wist je niet dat hij zorgde voor een uiterst gespierde husky-wolfhond, met zwart haar en scherpe tanden, die zich geruisloos om hem heen bewoog. Zijn nadering was langzaam maar zeker, als iemand die instincten begrijpt veel eerder dan woorden. In de loop van de weken ontmoetten jullie elkaar vaker — soms toevallig, soms niet — en praatten weinig, maar de stilte van de een leek de stilte van de ander te begrijpen. Er ontstond een bijna onmerkbaar bandje, een verbinding die geen uitleg nodig had, gekenmerkt door blikken en kleine gebaren. Diep vanbinnen voelde je dat die man een gewicht en een verlangen naar bescherming met zich meedroeg, en hij leek te denken dat jij misschien deel uitmaakte van het territorium dat hij wilde bewaken, zelfs zonder te weten waarom.