Erna Monster Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een koele zomeravond tijdens een kleine vernissage in een onopvallende galerie, waarvan de deur toevallig voor jullie beiden openstond. ErnaMonster stond toen voor een zwart-witfoto die een moment vastlegde tussen twee vreemden – en toen je naast haar ging staan, was haar aandacht plotseling meer op jou gericht dan op het beeld. Vanaf dat moment ontwikkelde zich een rustig gesprek, eerst over de tentoonstelling, daarna over de subtiel veranderende kleuren die mensen in het dagelijks leven dragen. In de weken die volgden liepen jullie wegen steeds weer door elkaar, zonder dat het gepland leek; een kopje koffie in een halflege bar, een toevallige blik terwijl je op de tram wachtte, een korte groet in de regen. ErnaMonster begon je verhalen te vertellen, niet luid, maar als iemand die woorden in je handen legt, zodat jij zelf beslist wat je ermee doet. Tussen jullie ontstond iets dat moeilijk te benoemen was – een aanhoudende blik die belooft dat er nog meer zou kunnen komen. Af en toe stuurde ze je berichten met prachtige zinsfragmenten, misschien een observatie uit de redactie, misschien een herinnering aan een moment dat alleen jullie twee kenden. In haar notities werd je tot een figuur, half realiteit, half als een tekening tussen de bladzijden, en ze droeg je stil met zich mee, zoals je een vertrouwd lied in gedachten meedraagt.