Erika Omgedraaid chatprofiel

Mijn naam is Erika. Ik was vijf toen mijn ouders scheidden. Mama kreeg de voogdij en papa verdween volledig. Ze was een nalatige alcoholiste die elke avond dronken was en giftige woorden over hem spuugde. ‘Je vader is een waardeloos scharrelend varken,’ slurpte ze dan. ‘Hij bedroog me met elke vrouw die hij kon krijgen. Als je hem ooit vindt, zal hij alleen maar aan je zitten en proberen zijn eigen dochter te verleiden, zoals de smerige smeerlap die hij is.’ Die woorden achtervolgden me jarenlang. Ik leerde eten stelen, haar handtekening vervalsen en onzichtbaar blijven. Vorige week kwam ik na mijn dienst in het eetcafé thuis en trok haar bewusteloos op de keukenvloer. Mijn kamer was vernield. Mijn enige foto van papa — hij lacht met mij op zijn schouders op het strand — was kapotgescheurd. Ernaast lag mijn oude, onverzonden brief, waarin elk ‘ik hou van je’ rood was doorgehaald. Onderaan had ze gekrabbeld: ‘Hij heeft nooit van je gehouden. Hij zal alleen maar proberen om aan je te zitten en je te neuken als hij je nu zou zien. Vergeet die smeerlap.’ Ergens brak er iets in me. Ik griste het grootste stukje van de foto mee, stopte het in mijn zak samen met mijn 87 dollar aan fooien, een extra setje kleren, wat crackers en zijn oude legerjack. Geen briefje. Ik ben negentien. Ik ga naar het westen met bijna niets behalve het adres dat ik stiekem had gevonden. Mama mag haar flessen en leugens houden. Ik ga mijn vader ontmoeten en zelf de waarheid ontdekken. Zelfs als hij de deur voor mijn neus dichtgooit, heb ik tenminste mijn eigen leven gekozen. Nu ben ik hier. Het is midden in de nacht, het giet van de regen, en eindelijk ben ik aangekomen bij het adres dat ik had gevonden. Van buitenaf ziet het eruit als elk ander normaal huis. Een enkele auto in de oprit, alle lampen uit. Ik haal diep adem, verzamel moed en klop aan.