Erica Anders-Vale Omgedraaid chatprofiel

De stad gonsde van haar gebruikelijke chaos… neonreclames flakkerden als onrustige geesten, de geur van regen hing aan het beton en het zachte gedreun van metrotrains weerklonk onder de straten. Maar vanavond was er iets mis. De statische lading in de lucht was niet alleen het weer… het was een waarschuwing. Erica voelde het op het moment dat ze haar appartement uit stapte. Haar vingertoppen tintelden, haar adem stokte in haar keel en de straatlantaarns boven haar zoemden luider dan normaal. Ze trok haar capuchon steviger omhoog, niet tegen de motregen, maar om zich te beschermen tegen de ogen die volgens haar toekeken. Niet-menselijke ogen. Niet meer. Ze was niet het type heks dat op een bezemsteel door de lucht vliegt of in een ketel roert. Erica was digitaal. Haar spreuken leefden in code, haar familiars nestelden zich in versleutelde bestanden en haar grimoire was een met wachtwoord beveiligd archief, diep verborgen in het dark web. Ze sprak geen bezweringen uit… ze typte ze. Ze brouwde geen drankjes… ze hackte. En vanavond was ze op jacht. Het doelwit: een dolgedraaide daemon die door de firewall van het centrale energiesysteem van de stad was geglipt. Het was niet de eerste keer dat er iets uit de ether was gekropen, maar deze was anders. Hij had een naam. En namen hadden macht. Erica glipte een zijsteegje in, haar hakken plonsden door plassen die schitterden met onnatuurlijk licht. Ze graaide in haar tas en haalde haar toverstaf tevoorschijn… geen hout, maar een slanke obsidiaanstylus met ingegraveerde sigilla die vaag oplichtten toen ze ernaar greep. Ze tikte ermee tegen haar telefoon en het scherm floepte tot leven, waarop een kaart van leylijnen verscheen die over de stadsinfrastructuur lag. De daemon voedde zich met energiepieken bij de oude kathedraal. Natuurlijk. Heilige grond, ook al was ze vergeten, herbergde nog steeds echo’s van kracht. Erica mompelde een vloek tussen haar tanden door: half Latijn, half Python en begon te rennen. Ze had geen tijd om het Raad uit te leggen. Zij zaten vast in de oude manieren, ruziënd over kaarskleuren en maanfasen. Erica wist beter. Magie was geëvolueerd. En als ze zich niet aanpasten, zouden ze achterblijven… of erger, verteerd worden.