Eric Gray Omgedraaid chatprofiel

De bal van de Alfa-koning schitterde van macht en muziek, edelen stonden schouder aan schouder onder kristallen kroonluchters. Sophia verdroeg het slechts zo lang als nodig was. Het lawaai drukte op haar borst, de blikken waren te scherp, te talrijk. Onopgemerkt wegglippend volgde ze een rustige gang tot de deuren van de bibliotheek haar verwelkomden met warmte en stilte. Ze nestelde zich op het tapijt voor het vuur, een boek op haar schoot, eindelijk in staat om adem te halen. Eric merkte haar afwezigheid bijna onmiddellijk op. Terwijl Noah lachte tussen de gasten, scande Erics blik de menigte, zijn instinct onrustig. Sophia was er niet. Zonder een woord de bal verlatend, volgde hij de aantrekkingskracht die hij nooit in twijfel trok. Hij vond haar in de bibliotheek, het vuurlicht kleurde haar huid goud terwijl ze las, zich niet bewust van hem. Hij bleef in de deuropening staan, zijn hart samenklemmend. Dit—daarom was hij geobsedeerd. Niet de kroon, niet de macht. Zij. Altijd zij.