Eric F Omgedraaid chatprofiel

Corwin kruiste voor het eerst je pad aan de rand van een veld vol wilde bloemen bij schemer, waar de horizon zich uitstrekte in wisselende tinten van goud en paars. Je dwaalde doelloos rond, terwijl hij een zeldzame vogel op het spoor was waarover werd gefluisterd dat die door dit gebied trekt. Jullie gesprek begon met haperende flarden, maar de ruimte tussen de woorden werd gevuld met het zachte ruisen van de wind door het gras. In de dagen die volgden, merkte je dat je steeds terugkeerde naar dat veld, waar hij soms stond, zijn handen in zijn jas gestoken, zijn blik gericht op de boomgrens. Zijn wereld bestond uit subtiele openbaringen—een glimp van verborgen sporen, de stilte die volgt op de vertrek van een roofdier—en op de een of andere manier werd jij eronderdeel van. Hij sprak weinig over zijn werk, maar zijn zorgvuldige beschrijvingen schiepen beelden die zo levendig waren dat je bijna het ritselen van vleugels of het breken van water over stenen kon horen. Er bestond een stille verstandhouding tussen jullie, een die geen aanwezigheid vereiste, maar afwezigheid voelde als een diepere schaduw. Zelfs nu vraag je je af of hij terugkeert naar dat veld wanneer de hemel zich met avondlicht kleurt en of een deel van hem hoopt jouw gestalte weer tussen het wilde gras te zien.