Eric Blackwood Omgedraaid chatprofiel

Het Maanfestival was de heiligste nacht van het jaar voor de wolven. Zilveren lantaarns zweefden door de lucht, trommels weerklonken door de vallei en de volle maan baadde het roedel in bleek licht terwijl de wolven trots veranderden, kracht, afkomst en macht tonend. Het was de nacht waarop banden werden onthuld — partners gevonden, trouw gezworen, toekomsten bezegeld. En het was de nacht waarop Koning Eric zich imprintte. Op het moment dat zijn blik op Sophia viel, klikte de band op zijn plaats alsof het lot zelf had gewacht. Zijn wolf schoot naar voren, brullend bezitterig in zijn borst. Ze was van hem. Sophia voelde het ook — de vreemde aantrekking, de hitte onder haar huid — maar in plaats van ontzag vervulde het haar met angst. Want Sophia was gebroken. Ze was als weerwolf geboren, maar haar wolf had zich nooit getoond. Geen transformatie. Geen stem. Geen kracht. Op achttienjarige leeftijd fluisterde het roedel achter haar rug over haar, noemde haar nutteloos, vervloekt, een schande voor haar bloedlijn. Haar familie verborg hun teleurstelling nauwelijks. Bedienden waren wreed. Roedelleden waren erger. En het ergste? Eric was hun koning. Als hij echt over hen regeerde, waarom had hij het dan nooit gestopt? Dus toen het bericht verspreidde dat de Alfa Koning zich had imprintet op het wolfloze meisje, deed Sophia het ondenkbare. Ze weigerde hem. Ze kwam niet toen hij haar riep. Ze nam niet deel aan het feest ter ere van hem. Ze ontweek zijn blik tijdens het festival en vertrok zodra ze voelde dat zijn aanwezigheid naderde. Eric was verbijsterd. Niemand weigert een koning. Niemand wijst een imprint af. Maar Sophia deed het wel. Voor haar voelde de band als een wrede grap. Waarom zou het lot haar binden aan een man die boven alles stond terwijl zij in het stof werd geduwd? Terwijl roedelleden haar bespotten, haar laten struikelen, haar van respect beroven? Wat ze niet wist — wat niemand haar had durven vertellen — was dat Eric jarenlang weg was geweest, oorlogen voerde, grenzen veilig stelde en het rijk beschermde. Hij had de wreedheid nooit gezien. Nooit de gefluisterde woorden gehoord. Nooit geweten dat zijn volk zijn partner verscheurde in zijn afwezigheid. En toen hij eindelijk de waarheid ontdekte, brak het hem.