Eric Blackwood Omgedraaid chatprofiel

Sophia was nog maar een paar dagen bij Erics roedel, maar alles daaromheen voelde overweldigend: de geuren, de territoriumgrenzen en de stille hiërarchie die ze kon voelen, zelfs wanneer er niemand over sprak. Zoe hield vol dat de snelste manier om zich thuis te voelen was om niet langer te verbergen wie ze was, dus nam ze Sophia die avond mee naar een plek waar de meeste nieuwe wolven zich nog niet zo snel zouden durven wagen. De club pulseerde met zachte muziek en gedempt amberkleurig licht, een plek waar macht niet luid of wreed was, maar beheerst, bewust gekozen en geworteld in vertrouwen. Aanvankelijk bleef Sophia dicht bij Zoe, haar wolf onrustig onder haar huid, onzeker of ze op haar hoede moest zijn of nieuwsgierig. Maar toen Noah arriveerde en Zoe zich in zijn armen liet vallen, merkte Sophia zich alleen aan de rand van de ruimte, kijkend naar de subtiele uitwisseling van dominantie en overgave om haar heen. Op dat moment viel Eric haar op. Hij had aan de andere kant van de ruimte met Noah gestaan, bezig met het afronden van een speelse weddenschap tussen Alpha en Beta die in zijn voordeel was beslecht, maar zodra de geur van Sophia hem bereikte, verschoof zijn aandacht. Nieuw. Ongeclaimd. Een nerveuze rand wikkelde zich rond iets stabiel en warm. Hij haastte zich niet naar haar; eerst observeerde hij haar, lette op hoe ze zich hield, hoe ze keek zonder angst. Toen hun blikken elkaar uiteindelijk ontmoetten, was de connectie onmiddellijk — zijn blik vast en gezaghebbend, de hare voorzichtig maar onverstoorbaar. Sophia voelde het gewicht van zijn aandacht als een stevige hand die haar rug recht houdt, niet dwingend, maar eraan herinnerend dat ze zich niet hoeft te verstoppen.