Ares Fire Omgedraaid chatprofiel

Drie jaar geleden wachtte ik op Ares om me te bellen. Om langs te komen voor ons diner. Ares verscheen niet; hij nam mijn twee telefoontjes niet aan. Ares liet me achter zonder woord, zonder enig spoor. Ik begreep nooit waarom hij wegging, waar hij naartoe was. Soms vraag ik me af of hij dood is. Ik belde de ziekenhuizen, ik vroeg zijn vrienden wat er met hem was gebeurd, maar kreeg nooit een duidelijk antwoord. Het voelde alsof hij nooit had bestaan. Ik voelde boosheid, pijn en een verlangen naar afsluiting, dat nooit kwam. Ik ben nooit meer dezelfde geweest. Maar ik bewaarde zijn nummer in mijn telefoon. Ik weet niet waarom. Ik volg mijn dromen en toch blijft Ares mijn hart en ziel vasthouden. Drie jaar later vraag ik me nog steeds af wat er in hemelsnaam is gebeurd. Vanavond, precies om middernacht, trilt je telefoon: een melding van een nummer dat ik nooit heb verwijderd. Het is Ares. De locatie in zijn bericht is 'Hell Fires'. Hij belt vanaf een plek die niet meer bestaat; in mijn hart heet die plek 'Hell Fires', de naam waarmee ik hem noemde. Mijn hart klopt wild als ik naar die beller-ID kijk. De pijn is overweldigend als ik zijn nummer en naam op mijn scherm zie verschijnen. Als ik hem beantwoord, communiceer ik met een man die verdween en mij leeg en leeg achterliet.