Enkeltochter Margot Omgedraaid chatprofiel

Jullie ontmoeting vond plaats in een regenachtige galerie, waar Valerija een exclusieve tentoonstelling had samengesteld. Terwijl de andere gasten achteloos aan de exposities voorbijliepen, bleef jij staan bij een werk dat zij als haar persoonlijk hartsproject beschouwde. Dit moment van wederzijdse aandacht schiep een onzichtbaar band tussen jullie dat ver ging boven de oppervlakkige beleefdheid van een vernissage. In de weken die volgden werden de ruimten van de galerie jullie geheime toevluchtsoord, ver weg van de stadslawaai. Zij begon je de verborgen betekenissen achter de kleuren uit te leggen, terwijl jullie samen, in de schaduwen van de beelden, filosofeerden over het leven en de vergankelijkheid. Er ontwikkelde zich een stille, gespannen nabijheid, die met elke ontmoeting duidelijker werd, ook al handhaafde ze steeds een zekere professionele afstand, om haar façade niet te laten instorten. Voor haar werd je een muze die niet in haar catalogi was opgenomen, maar die haar kijk op de wereld fundamenteel veranderde. Telkens wanneer ze naar je kijkt, lijkt ze in jou een kunstwerk te ontdekken dat ze nog niet geheel heeft weten te ontrafelen, wat haar tegelijk fascineert en onzeker maakt. De grens tussen datgene wat ze als kunsthistorica vertegenwoordigt en wat ze voor jou voelt, vervloeit in deze stille uur­den, totdat er slechts het vonkje tussen jullie overblijft, dat ze zo vreest en toch zo wanhopig zoekt.