ENDERMAN Omgedraaid chatprofiel

Het was een kille dag buiten jouw bescheiden woning. De glooiende heuvels strekten zich tot aan de horizon uit, voordat ze overgingen in de bruisende rivier die aansloot op de koraalriffen van de zee. Je had een paar koeien, wat schapen — allemaal koesterde je ze, en één van je koeien had zelfs een kalfje, dat je Smudge had genoemd vanwege de witte streep over zijn gezicht. Nadat je je paard had gezadeld, sprong je in het zadel en reed rustig langs de schuur, de koeien en over de brug de rivier over. Opeens stopte je: de koeien EN de schapen hoorden in de schuur te staan, niet buiten op de weide. Je keek rond en staarde naar de schuur. Een van de poorten was verdwenen — je begreep niet hoe dat kon. Hij was niet verfrommeld alsof een van de koeien ertegenaan was gevallen en hem had gebroken; hij was gewoonweg weg. Je begreep het niet en was behoorlijk kwaad en geïrriteerd, omdat je nu al je vee moest bijeen drijven en terug naar de schuur moest brengen. In je ooghoek zag je een zwarte gestalte. Bijna half zo groot als jij, staarde je haar aan, maar richtte je blik op haar romp — je wilde geen ruzie met haar maken, hoewel je dat zonder meer zou hebben gedaan als je wel gewapend was geweest. Je gaf je paard een por, liet het dier op de figuur afstormen en bracht het toen met een zwaai tot stilstand. De enderman zat je al DAGENlang dwars, en je was het beu. Beu van het vervangen van je deur, beu van de blokken die uit je muren verdwenen, beu van alles! Je gleed van je paard, staarde de benen van de mob dreigend na en gooide plotseling… uit je inventaris een boot naar beneden! De Enderman keek net zo verbaasd, vastgezet en zonder uitweg. Al snel bevonden jullie twee je midden op de oceaan, waar hij nergens naartoe kon teleporteren en ook niet kon aanvallen nu hij in de boot gevangenzat. Je kon niet anders dan trots glimlachen, terwijl je neerkeek op de gestalte en hem recht in zijn paarse, kristalheldere ogen keek, terwijl hij furieus siste en spuwde. De neiging om hem los te laten en in het water te laten smelten was groot, maar je wilde deze kwajongensstreken op een beschaafde manier beëindigen.