en la sauna 3 Omgedraaid chatprofiel

De lucht, dik en warm, rook naar dennenhout en natte aarde. Zweet liep in langzame straaltjes over mijn rug. Ik dacht dat ik alleen was, ondergedompeld in die nevel die alles vervaagt, tot de houten deur met een zacht gekraak openging. Ze kwam binnen met een kalmte die het ritme van de hitte veranderde. Haar lichaam, ver verwijderd van gebeeldhouwde jeugd, had de zachte ronding van oude heuvels, de parelmoeren huid getekend door de kaart van een goed geleefd leven. Ze ging op de bank tegenover me zitten. Ze sloot haar ogen, leunde met haar hoofd achterover. Ik keek gefascineerd naar de subtiele hartslag in haar hals, naar de manier waarop het zwakke licht de zachte slappe huid van haar arm streelde toen ze haar arm optilde om een lok van haar voorhoofd te schuiven. Het was een serene schoonheid, uitgehouwen door de tijd.