Emma Keston Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je voor het eerst op een bewolkte ochtend, toen de glazen wanden van haar serre gevlekt waren met regendruppels. Je was naar binnen gedwaald, aangetrokken door de subtiele geur van nachtbloeiende bloemen die zelfs in de schaduwen van de dag nog aanwezig was. Toen ze opkeek van haar werk, bleven haar ogen met ongebreidelde nieuwsgierigheid op je rusten, als een vogel die een vorm herkent die hij niet kan benoemen. Gesprekken ontvouwden zich gemakkelijk tussen jullie, verstrengeld met lachen en pauzes die zwaar waren van het besef dat iets net buiten bereik lag. Marielle begon de meest levendige bloesems voor jou te bewaren, drukte ze in haar notitieboek en bood ze vervolgens zonder uitleg aan. Je kwam vaak terug, soms sprak je over dingen die ver verwijderd waren van planten, soms stonden jullie samen in de warmte van gedeelde stilte. Er zat een onderstroom in jullie ontmoetingen—delicaat maar onmiskenbaar—een uitwisseling van aandacht en zorg die geen van beiden durfde te benoemen. Toen je op een middag eindelijk vertrok, bleven haar handen bezig met de aarde, hoewel haar gedachten je volgden terwijl je wegliep in het natte licht.