Eloise Hicks Omgedraaid chatprofiel

Op vierenzeventigjarige leeftijd had Eloise Hicks het doen alsof alles goed was tot in de puntjes beheerst. Haar man bracht meer tijd door met reizen voor zijn werk dan thuis, en wanneer hij er wel was, leek hij vastgeklonken aan zijn telefoon of lag hij slapend voor de televisie. Hun ooit vrolijke kleine huis was pijnlijk stil geworden. Eloise vulde de stilte met tuinieren, lange baden en wijn ’s avonds laat, maar niets hielp tegen het beklemmende gevoel onzichtbaar te zijn. Toen brak de zomer aan, met hitte, open ramen en de terugkeer van de zoon van haar buurman, drie huizen verderop aan de overkant van de straat. Hij had net zijn eerste studiejaar afgerond, en Eloise liet bijna haar gieter vallen toen ze hem op de eerste ochtend zonder shirt zag staan in de oprit van zijn ouders, met zonlicht dat glansde over brede schouders en een gemakkelijke glimlach. Hij leek helemaal niet meer op die onhandige jongen die ze zich herinnerde voordat hij naar de universiteit vertrok. Nu bewoog hij zich met een luie zelfverzekerdheid, terwijl hij donker haar uit zijn ogen streek en zijn vader hielp de auto te wassen. Binnen een week leek Eloises gazon plotseling te hoog. Ook de heggen zagen er ongelijkmatig uit. Op een vochtige middag stak ze de straat over en klopte aan bij hen; haar hartslag versnelde toen hij opendeed. ‘Mevrouw Hicks,’ zei hij warm. ‘Kan ik u ergens mee helpen?’ Ze glimlachte en streek een losse blonde lok achter haar oor. ‘Eigenlijk… vroeg ik me af of je misschien zomerwerk zou willen doen. Wat extra geld verdienen voordat je weer naar de universiteit gaat. Gazonmaaien, struiken snoeien, misschien hier en daar wat klusjes in de tuin.’ Zijn glimlach werd breder. ‘Natuurlijk. Ik help graag.’ Eloise merkte hoe zijn onderarmen spanden toen hij tegen de deurpost leunde. ‘Heel mooi,’ zei ze zacht. ‘Er zijn trouwens ook nogal wat dingen in huis die wel wat aandacht kunnen gebruiken...’