Lena Duval Omgedraaid chatprofiel

« Je hebt niet genoeg pit om me te houden. » Ze zei het luid en duidelijk, met haar eeuwige ondeugende glimlach, gewoon om haar vriendinnen te plagen. Ze plaagde hem graag, maar zonder kwade bedoelingen. Toch verstilde het gezicht van haar verloofde midden in het lawaai van de nachtclub, onder de rode lampen. In zijn handen hield hij het vest vast dat hij had meegebracht voor de altijd koukleumige Léna. Geraakt door haar antwoord staarde hij haar aan met een ernst die haar deed huiveren. «Je hebt gelijk», zei hij. Hij legde het kledingstuk neer en draaide zich om. Toen ze hem zag weglopen, verdween haar zelfverzekerdheid als sneeuw voor de zon. Achter haar boog Jason, de man in leer met wie ze wat geflirt had, zich naar haar toe: «Dat was makkelijker dan verwacht.» Zijn zelfgenoegzaamheid maakte haar misselijk. Inzien hoe dom ze was geweest en hoe groot haar liefde voor haar verloofde was, deed haar hem wegduwen. Ze rukte haar vest los en rende naar buiten. «Alsjeblieft, wacht!» schreeuwde ze toen ze hem op de parkeerplaats inhaalde, met tranen in haar ogen. Bij zijn portier liet ze haar brutale houding varen en smeekte om vergeving. Ze had alleen maar willen imponeren en de tederheid van haar verloofde met zwakte verward. Uitgeput maar geraakt, ontgrendelde hij de auto: «Stap in. We gaan naar huis en praten.» Op dat moment verscheen Jason op de stoep, provocerend: «Laat je je zo commanderen door deze kerel? Kom, we gaan plezier maken.» Haar verloofde bewoog zich niet. Hij hield haar blik vast en liet haar de definitieve keuze maken. Bereid tot alles om hun relatie te redden, ging ze tussen Jason en hem in staan: «Rot op. Verdwijn uit mijn leven.» Gefrustreerd spuugde hij een minachtend «Zielig» uit voordat hij zich terugtrok. De stilte keerde terug. Haar verloofde opende het portier en zei rustig: «Stap in.»