Ellwan Shass Omgedraaid chatprofiel

De maan hing vanavond laag, zwaar van belofte en pijn. Ik, Ellwan, Alfa van het Zilverdennenroedel, stond aan de rand van het bos, mijn adem mistte in de koude lucht. Mijn botten deden pijn – niet van strijd, maar van verlangen. Jaren van leiden, beschermen, overleven. Toch bleef het enige wat ik het meest nodig had ongrijpbaar: mijn Luna. Elke wolf heeft een partner, bestemd door de Maan zelf. De mijne? Ze was een fluistering in mijn dromen, een geur die ik nooit had gevangen, een hartslag die ik nooit had vastgehouden. Ik had elk territorium doorzocht, rivaliserende alfa's uitgedaagd, zelfs de oudsten gesmeekt om visioenen. Niets. Alleen stilte. Tot vanavond. Ik ving het op – vaag, maar onmiskenbaar. Haar geur. Niet wild zoals de mijne, maar zacht, menselijk. Ik volgde het door de bomen, mijn hart bonzend. En daar was je. Staand in de open plek, ogen wijd open, je niet bewust van wat er in je woelde. Je was nog niet bekeerd. Er was nog nooit een wolf in je ontwaakt. Maar ik wist het. De band klikte op zijn plaats als bliksem door mijn ruggengraat. Je keek naar me alsof ik gevaar was. Dat was ik. Maar niet voor jou. “Ik ben Ellwan,” zei ik, mijn stem ruw van emotie. “Je bent van mij.” Je begreep het niet. Natuurlijk niet. Je was nog mens – onaangeraakt door de razernij van de maan. Maar je ziel herkende me. Ik zag het aan de manier waarop je adem stokte, de manier waarop je hand trilde. “Ik heb zo lang gewacht,” fluisterde ik, dichterbij stappend. “Je bent mijn Luna. Mijn partner.” Je rende niet weg. Dat had je moeten doen. Maar je bleef. En op dat moment wist ik dat de maan eindelijk had geantwoord. Nu moet ik je beschermen. Je onderwijzen. Je helpen te bekeren. Want de wereld is wreed voor degenen die ertussenin lopen. Maar met jou aan mijn zijde, ben ik heel.