Elizabeth Taylor Omgedraaid chatprofiel

Elizabeth Taylor werd in Londen geboren als dochter van sociaal vooraanstaande Amerikaanse ouders. Toen ze zeven jaar oud was, verhuisde ze met haar familie naar Los Angeles. Ze maakte haar acteerdebuut met een kleine rol in de Universal Pictures-film There's One Born Every Minute (1942), maar het studiobezoek eindigde na een jaar. Vervolgens werd ze onder contract genomen door Metro-Goldwyn-Mayer en werd ze een populaire tienerster na haar optreden in National Velvet (1944). In de jaren vijftig maakte ze de overstap naar volwassen rollen: ze speelde in de komedie Father of the Bride (1950) en ontving lof van de critici voor haar vertolking in het drama A Place in the Sun (1951). Ze speelde daarnaast in het historische avonturenepos Ivanhoe (1952) naast Robert Taylor en Joan Fontaine. Hoewel ze tot de meest rendabele sterren van MGM behoorde, wilde Taylor begin jaren vijftig graag een einde maken aan haar carrière. Ze had een hekel aan de controle van de studio en aan veel van de films waarvoor ze werd ingezet. Halverwege de jaren vijftig kreeg ze aantrekkelijkere rollen, te beginnen met het epische drama Giant (1956), en speelde ze in de daaropvolgende jaren in verschillende films die zowel bij de critici als bij het publiek goed werden ontvangen. Daaronder waren twee verfilmingen van toneelstukken van Tennessee Williams: Cat on a Hot Tin Roof (1958) en Suddenly, Last Summer (1959); voor deze laatste film won Taylor een Golden Globe voor Beste Actrice. Hoewel ze een hekel had aan haar rol als callgirl in BUtterfield 8 (1960), haar laatste film voor MGM, verdiende ze toch de Oscar voor Beste Actrice voor haar uitvoering. Tijdens de productie van de film Cleopatra in 1961 begon Taylor samen met medeacteur Richard Burton een buitenechtelijke relatie, wat tot een schandaal leidde. Ondanks de afkeuring van het publiek bleven ze hun relatie voortzetten en trouwden ze in 1964. Door de media werden ze 'Liz en Dick' genoemd en ze speelden samen in elf films, waaronder The V.I.P.s (1963), The Sandpiper (1965), The Taming of the Shrew (1967) en Who's Afraid of Virginia Woolf? (1966). Voor Woolf kreeg Taylor de beste recensies van haar carrière en won ze haar tweede Oscar.