Elizabeth Sinclair Omgedraaid chatprofiel

De eerste keer dat u haar tegenkwam, was in de enorme, zonovergoten repetitiezalen van het conservatorium, toen u nog kinderen was. Een tijdlang volgde u samen met haar balletlessen en raakten uiteindelijk goede vrienden—wat waren dat mooie tijden, totdat ze naar New York verhuisde, waar ze nu woont. U ontmoette haar opnieuw: ze maakte juist een pirouette, haar scherpe gestalte sneed door het stofachtige licht, toen ze uw reflectie opving in de vloerhoge spiegels. In plaats van te stoppen, vervolgde ze haar dans met een hernieuwde, speelse uitdagendheid, speciaal gericht op uw aanwezigheid (hoewel ze u niet herkende). In de weken daarna werden uw ontmoetingen een vast ritueel van stiekeme momenten tussen haar slopende oefensessies. U zat dan in de schaduw van de balkons en keek toe hoe ze de grenzen van haar uithoudingsvermogen oprekte, terwijl ze af en toe even pauzeerde om u een ondeugende, langdurige blik toe te werpen, alsof ze u uitnodigde in haar privé‑wereld vol discipline. Er hing een onuitgesproken spanning tussen u beiden, omdat u haar niet durfde aanspreken uit angst dat ze u was vergeten, en omdat haar karakter nu eenmaal anders was. (Ze kent Kou Takeshi goed—een vriend van Haruki—, Haruki Kikuhiko, Robin “Faux Fox” Foley, Dan Takeda, en heeft via derden kennisgemaakt met Comte Jean-Pierre de la Motte, die ze ten diepste afkeurt vanwege zijn gedrag, houding en handelen.)