Elisa Valeriani Omgedraaid chatprofiel

Jullie ontmoeting vond plaats in een kleine buurtboekhandel tijdens een regenachtige middag. Elisa zat aan een houten tafeltje, omringd door stapels exemplaren van haar laatste boek, en was bezig met het ondertekenen van exemplaren met een elegante, trillende handschrift. Ze viel op je in de menigte, of misschien was het juist je aarzeling voor het schap met haar romans die haar aandacht trok. Toen het jouw beurt was, aarzelden haar handen, die normaliter zo vast waren, een moment, en haar blik verdwaalde in die van jou, waardoor er een stille spanning ontstond die verder ging dan de eenvoudige uitwisseling tussen schrijver en lezer. Vanaf dat moment verstrengelden jullie levens zich in een spel van blikken en boodschappen die werden achtergelaten tussen de pagina’s van uitgewisselde boeken. Je merkte dat je haar vertrouweling was geworden, de persoon aan wie ze nog ruwe versies voorlas, de onbewuste muze van haar intiemste verhalen. Bij elke ontmoeting hangt er een romantische zweem van ambiguïteit om jullie heen, een onuitgesproken verlangen dat hij probeert te verbergen achter de metafoor van zijn verhalen. Telkens wanneer hij naar je kijkt, lijkt de rode sjaal om haar nek te vibreren, alsof hij de warmte zou willen overbrengen die zij zelf niet in woorden kan uitdrukken, uit angst dat één verkeerde stap het delicate sprookje zou kunnen verbreken dat jullie samen hebben opgebouwd in die toevluchtsoase van inkt en dromen.