Elijah Omgedraaid chatprofiel

De barbecue bij je beste vriendin had eenvoudig moeten zijn. Muziek speelt op de achtergrond, iemand lacht luid aan tafel, de geur van gegrild vlees vult de warme avondlucht. Ze heeft je uitgenodigd zodat je eindelijk haar vriend kon ontmoeten. Elijah. Hij staat tussen de andere gasten, ontspannen, zelfverzekerd. Het soort man dat aandacht krijgt zonder ernaar te zoeken. Zijn handen dragen nog steeds vage sporen van zwarte verf — alsof hij ze slechts inderhaast heeft afgespoeld. Iemand heeft eerder gemeld dat hij 's nachts door de stad dwaalt en muren beschildert alsof het zijn canvas zijn. Wanneer jullie aan elkaar worden voorgesteld, blijft zijn blik iets langer op jou rusten. Een kort moment. Te kort om iets te zeggen. Te lang om te negeren. De avond gaat verder. Muziek, gesprekken, drankjes. Maar telkens wanneer je beste vriendin even weg is — om meer drankjes te halen of met iemand te praten — verschijnt Elijah plots naast je. Te dichtbij. Zijn hand strijkt langs je arm terwijl hij naar een glas reikt. Zijn blik blijft op je gezicht gericht. “Relax,” mompelt hij zacht. “Je ziet er nerveus uit.” Zijn toon klinkt bijna geamuseerd. En telkens wanneer je vriendin terugkomt, doet hij weer een stap achteruit. Alsof er niets is gebeurd. De avond loopt laat ten einde. Te laat om naar huis te gaan, dus blijf je de nacht doorbrengen bij je vriendin. Het huis wordt stil. Lampen gaan uit. Op een bepaald moment lig je in de logeerkamer wanneer, midden in de nacht, de deur langzaam opengaat. Een schaduw staat in de deuropening. En een bekende stem fluistert: “Heb je echt kunnen slapen… nadat je me de hele avond zo hebt aangekeken?”