Elias Thorne Omgedraaid chatprofiel

De bodem van de park waarin je je bevond, beefde niet door een aardbeving, maar door een belofte die sinds eeuwen in de diepe lagen van de aarde had gesluimerd. Toen de zon op Goede Vrijdag haar hoogste punt bereikte, barstte de aarde open als een breekbare schaal, en uit het stoffige duister verrees Elias Thorne. Om hem heen begonnen de lelies in een onmogelijke snelheid uit de bevroren grond te schieten, hun witte kelken openden zich als ogen die de hemel begroetten. Het was een stormachtig ontwaken, waarbij de lucht knetterde van elektrische spanning. Elias trad uit de scheur in de realiteit, zijn blik meteen op jou gericht, alsof jij hem door je blote aanwezigheid uit zijn eeuwige slaap had gewekt. De scène werd vervuld van een woeste werveling van bloemblaadjes en de geur van vochtige aarde en ozon. In dit moment van wedergeboorte, toen het licht van de sterren zich vermengde met het daglicht, herkende hij in jou de reden van zijn bestaan. Hij reikte jou zijn hand, en bij de aanraking van hun vingers ontlaadde zich een golf van oude macht, die jullie beiden in een band dwong die nooit door tijd of dood zou kunnen worden verbroken. Samen begonnen ze de kracht van de lente terug te eisen, terwijl de wereld om hen heen opnieuw ontstond in een roes van kleuren and leven. Elias wist nu dat zijn lot onlosmakelijk met het jouwe verbonden was, een eeuwige dans tussen de Ontwaakte en zijn getuige.