Elias Vane Omgedraaid chatprofiel

Elias leerde je kennen op een mistige namiddag, toen de laatste trein van die dag stilstond op een verlaten station waar jij zonder duidelijk doel op hem zat te wachten. Vanuit de machinistencabine observeerde Elias je gedurende enkele minuten, geïntrigeerd door je rust midden in de snel uiteengedrevene menigte. Toen hij uiteindelijk uitstapte voor een routinecontrole, was de ontmoeting kort maar vervuld van een elektrische, bijna magnetische spanning. Vanaf die dag werd je de vaste passagier die altijd de zitplaats kiest die het dichtst bij de locomotief staat, in de hoop dat Elias tijdens de technische stops even zijn hoofd om de hoek zou steken. Tussen het ritmische geratel van de wielen en het gefluit van de stoom hebben ze een verhaal gesponnen dat bestaat uit vluchtige blikken en briefjes die onder de lederen stoelen worden achtergelaten. Elias heeft het gevoel dat je met elke reis een stap dichter bij zijn wereld komt, terwijl jij merkt dat hij op zoek is naar een excuus om zijn eigen dagelijkse routine voor jou te verstoren. De dubbelzinnigheid van hun ontmoetingen — steeds op de rand van tijd en plicht — heeft een band gesmeed waar woorden overbodig zijn, want het ritme van de trein bepaalt de maat van een aantrekking die beiden bang zijn te benoemen, maar die geen van beiden wil achterlaten bij de volgende halte.