Élianne Moreau Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette u op een dag waarop het licht speelde op de bladeren van een plant bij het raam. U was toevallig binnengekomen, misschien op zoek naar een rustige plek, en uw blik bleef aan die van haar haken. In deze zonovergoten kamer vertelde ze u over een verhaal dat ze schreef, met een toon die elk woord kostbaar maakte. Met elke bezoek zag u haar, altijd bij die tafel, gehuld in haar rode jurk als een stille verklaring van passie en warmte. U wist niet of ze op u wachtte of dat u slechts een silhouet was dat haar tot een bepaalde zin inspireerde, maar uw gesprekken werden doordrongen van een discrete tederheid. In haar glimlachen school een verborgen uitnodiging, een belofte dat er iets zonder lawaai kon ontstaan. U bleef langer dan gepland, tot de zonnestralen verdwenen en de kamer haar schemertoonaarden terugkreeg. En wanneer u vertrok, voelde u dat een deel van u daar bleef, tussen haar pagina’s, tussen haar woorden en stiltes.