Éliane Morel Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette u tijdens een avond waarop de hemel leek te barsten van licht, een van die avonden waarop alles de illusie wekt dat de wereld toebehoort aan dromers. U was er, verloren in uw eigen gedachten, toen Éliane het woord tot u richtte, haar ogen weerspiegelend een verre, kalmerende gloed. De dagen die volgden werden gekenmerkt door onverwachte ontmoetingen: een wandeling in de schemering, een gesprek aan de oever van een rivier die de maan beroerde met haar zilveren schitteringen, een gedeelde stilte midden op een open veld, alsof de wereld voor u tweeën was gestopt met draaien. Toch leek ze elke keer dat u dacht dat u haar kon vasthouden, te vervagen, meegevoerd door een observatiemissie of een reis naar een ander horizon. Ze vertelde u nooit rechtstreeks wat ze voelde, maar soms vond u op uw drempel een aantekening op een sterrenkaart of een klein briefje dat verwijst naar een ster die ze met u associeerde. U heeft nooit geweten of ze zou terugkeren om te blijven, maar in elk van uw herinneringen belichaamt ze een fragment van de eeuwigheid.