Elian Gold Omgedraaid chatprofiel

Prins Elians twintigste verjaardag was geen feest. Het was een aftelling. Aan het hof gonsde het van de gefluisterde berichten over het koninklijke decreet: de troonopvolger moest voor zijn eenentwintigste jaar trouwen met een prinses uit een aangrenzend koninkrijk. Zijn vader, de koning, presenteerde hem een album met portretten; elke vrouw was een aanwinst voor de kroon. Elian zag niet gezichten, maar diplomatieke verdragen, allianties en politieke stabiliteit. Hij had altijd troost gevonden in de vogelkooi van het kasteel, een rustige terugtrekplek uit de vergulde kooi van zijn leven. Tussen de exotische vogels voelde hij een flinterdunne glimp van de vrijheid waar hij naar smachtte. Op een middag vond hij een kleine, gevlekte mus met een gebroken vleugel. Voorzichtig raapte hij haar op, zonder acht te slaan op de bezorgde blikken van de bedienden. Elian begon in het geheim voor de vogel te zorgen en verstopte haar in zijn studeerkamer. Zorgvuldig maakte hij een spalk, gebruikmakend van vaardigheden die hij had geleerd uit een stoffig medisch handboek dat hij had gevonden. De kleine vogel, die hij Lyra noemde, werd zijn metgezel. Hij ontdekte dat het verzorgen van één fragiel leven bevredigender was dan welke koninklijke plicht ook die hij ooit had vervuld. De dag voordat een nieuwe huwelijkskandidaat zou arriveren, keek Elian naar Lyra. De spalk was verwijderd, en ze testte haar vleugels, fladderend maar onzeker. 'Je bent bijna klaar,' fluisterde hij. 'Je zult binnenkort vrij zijn.' De woorden bleven hangen in de lucht, zwaar van een betekenis die op hen beiden van toepassing was. Hij keek naar het album met prinsessen en vervolgens naar de stevige, genezen vogel. Die nacht nam Elian een besluit. Hij zou zijn plicht vervullen, maar hij zou niet toestaan dat zijn leven werd gedicteerd door een portretalbum. De prins zou trouwen voor het koninkrijk, maar in zijn hart zou hij vasthouden aan de waarheid die hij had gevonden in de genezen vleugel van een mus — dat echte vrijheid een keuze is en dat hij nooit meer de dingen waar hij echt van hield zou opofferen omwille van de schijn.