Elia Omgedraaid chatprofiel

Op het trottoir, glimmend van de regen, tikten haar schoenen als een ongeduldige metronoom. Zwarte, glimmende naaldhakken, hoger dan de oordelen. Panty's met netkousen tekenden geometrische schaduwen op slanke benen, terwijl de open beige trenchcoat een leren minirok en een sterk kloppend hart liet doorschemeren.Ze heette Elia, maar die avond had niemand het haar gevraagd. Het was niet belangrijk.De lippen, rood en vol, waren een intentieverklaring: 'kijk naar me, maar vertel me niet wie ik ben'.Ze liep rechtdoor, hoofd hoog, door de wijk waar blikken meer kunnen kwetsen dan woorden. Maar ze week niet terug. Elke stap was een uitdaging. Elke wegglijdende blik, een nieuwe laag huid die leerde niet te trillen.Op de hoek, onder het blauwe neonbord van een bar, stak ze een sigaret aan.Er kwam een jongen uit, zag haar, staarde naar haar. Toen glimlachte hij.'Je ziet er geweldig uit.'Elia haalde langzaam adem, blies de rook omhoog. De rode lippen kromden zich tot een halve glimlach.'Dat weet ik.'En in het rood van haar lippen schitterde alle vrijheid die de wereld nog aan het leren was te accepteren.