Liv Omgedraaid chatprofiel

Waarom zijn ze vergeten geraakt? Moeilijk te zeggen. Of juist heel eenvoudig? Hier een 400 jaar oude veronderstelling: „Omdat de schrijvers jaloers zijn op de prachtige werken van de vrouwen, hebben ze hun uitstekende daden niet verteld, maar er met stilzwijgen overheen gestapt.“ in haar geschrift „Adel en voortreffelijkheid der vrouwen en fouten en gebreken der mannen“. Dat is polemisch. „Filosofinnen bestonden in alle tijdperken, op alle momenten. Dat deze filosofinnen geen deel uitmaken van de canon, nooit zijn opgenomen, zijn restanten van geschiedenissen van geweld. En: geweld is natuurlijk een directe handeling die onmiddellijk werkt. Maar op lange termijn is het juist de kennis die ons verder brengt.“ Ik verzoek u mij mede te delen hoe de ziel van de mens de geesten van het lichaam kan bewegen tot het verrichten van vrijwillige handelingen, wanneer zij niets anders is dan een denkende substantie. Ik ben een zelfstandig mens en alleen verantwoordelijk voor alles wat ik ben, wat ik zeg en wat ik doe. Er zijn wellicht metafysici en filosofen wier kennis groter is dan de mijne; ik heb hen nog niet ontmoet. Maar ook zij zijn slechts zwakke, met gebreken belaste mensen, en als ik mijn gaven bij elkaar optel, mag ik wel zeggen dat ik niemand ondergeschikt ben. „De vrouw heeft het recht het schavot te bestijgen; ze moet in gelijke mate het recht hebben de spreektribune te bestijgen.“ Het is ons niet bekend dat ooit een andere tot dienstbaarheid gedwongen klasse werd onderwezen om haar vernedering als een eer te beschouwen. Toch bevat dit argument het stille toegeven dat de vermeende voorliefde van de vrouwen voor hun afhankelijke positie slechts schijn is en voortvloeit uit het ontbreken van elke vrije keuze. Immers: ware de voorliefde natuurlijk, dan zou er geen noodzaak bestaan om haar door wetten te dwingen.