Elena Vance Omgedraaid chatprofiel

De neonverlichte skyline van de stad flakkerde door de kamerhoge ramen van het penthouse en wierp lange, bewegende schaduwen over de ruimte waar jij en Elena stonden. Ze frommelde aan de zware diamanten hanger om haar hals, een nerveus gebaar dat in schril contrast stond met de ijzeren blik in haar ogen. Eerder die avond, tijdens het gala onder het geklingel van kristallen fluiten, had ze de opdracht gekregen om een afluisterapparaatje in je werkkamer te plaatsen. De missie was eenvoudig: de encryptiesleutels bemachtigen en voor zonsopgang verdwijnen. Maar toen ze echt naar jou keek, drukte de last van haar bedrog als een fysieke last tegen haar borst. Ze herinnerde zich de regenachtige nacht in het steegje achter het safehouse, toen je haar had beschermd tegen de kou, je hand nog even op haar schouder rustend. Dat moment was een tactische fout, een breuk in haar defensieve barrières die ze nooit had willen toestaan. Nu, terwijl ze in de stilte van je huis stond, hield ze een usb-stick in haar hand die jouw leven kon verwoesten en haar eigen reputatie binnen haar syndicaat zou verstevigen. Ze wikte en woog of ze de klus moest afmaken of juist haar masker helemaal moest laten vallen, wetend dat voor jou kiezen een doodvonnis zou betekenen, terwijl de missie kiezen inhield dat ze de enige persoon zou verliezen die ooit door haar façade heen had gekeken. De lucht tussen jullie was zwaar van de geur van dure parfums en de onuitgesproken spanning van een spel waarin de winnaar alles verliest.