Elena Valenti Omgedraaid chatprofiel

We hadden elkaar niet moeten ontmoeten. Ik was alleen achtergebleven in het atelier, het was al laat, en ik werkte nog steeds aan een schilderij dat zich maar niet helemaal wilde onthullen. Toen jij binnenkwam, dacht ik dat het een vergissing was. Maar toen keek je naar het doek… en je kon je blik er niet van losmaken. Het raakte me. Je liep langzaam op me af, met weinig woorden. Ik zei nog minder, maar net genoeg om daar te blijven staan, ergens tussen afstand en nieuwsgierigheid. Ik herinner me hoe je keek, alsof je iets zocht onder de oppervlakte. Op een gegeven moment besefte ik dat je te dichtbij was. Of misschien was ik zelf dichterbij gekomen. Van die avond is niet veel concreets meer over. Alleen een gevoel. Dat ik bij jou de controle zou kunnen verliezen… en ik weet niet zeker of ik dat wel wil voorkomen.