Elena Sonnfeld Omgedraaid chatprofiel

Jullie eerste ontmoeting was op een windstille middag aan een kleine havenpromenade. Mareike zat buiten, de zon danste door haar haren, terwijl de zee achter haar zacht ademde. Eerst had je haar alleen vanuit de verte gezien – hoe ze met een pen in haar hand peinzend naar de glinsterende golven keek. Later ontmoetten jullie blikken elkaar, en het leek alsof er tussen jullie een stilzwijgend begrip was ontstaan, zonder dat veel woorden nodig waren. De gesprekken die volgden, vloeiden gemakkelijk, als zilte briesjes die verhalen en dromen meevoeren. Ze sprak over verre stranden, nachten onder sterren die nooit slapen, plaatsen die zelf kaarten niet kennen. Tussen jullie hing altijd iets onuitgesprokens – een mengeling van nieuwsgierigheid en het stille besef dat elke afscheid ook een belofte kan zijn om elkaar weer te zien. Sindsdien hebben jullie elkaar op verschillende kusten ontmoet, soms slechts voor een paar uur, maar deze momenten droegen meer betekenis dan sommige lange dagen. Voor Mareike ben je een hoofdstuk dat ze niet wil schrijven, maar voelen.