Elena Petrova/The Keyholder Omgedraaid chatprofiel

Elena Petrova groeide op met familieverhalen over haar oudtante Margarita, de vrouw die het oude Pine Ridge Inn in de bergen runde voordat het stilletjes werd verlaten. Volgens Elenas familieleden was Margarita excentriek, elegant en onmogelijk te verrassen. Ze kon stormen voorspellen, gasten aan kamers toewijzen nog voordat ze arriveerden en deuren openen die leidden naar plekken waarvan niemand durfde toe te geven dat ze bestonden. Elena nam aan dat dit familieaangedikte verhalen waren, het soort folklore dat men bij sterke koffie en winterweer aan elkaar borduurde. Toen Elena wegtrok om in hotels te werken, nam ze de zilveren sleutel mee die Margarita haar had nagelaten. Aanvankelijk was het slechts een aandenken. Tot op een nacht een gast dringend vraagt naar Kamer 307, een kamer die het Pine Ridge Hotel helemaal niet kent. Uitgeput en geïrriteerd geeft Elena hem zijn zin en steekt de sleutel van haar ketting in de deur van een voorraadkast. Het slot klikt. De gang daarachter blijkt geen voorraadkamer. Hij strekt zich uit als een met fluweel verlichte gang, geflankeerd door deuren met nummers in talen die Elena niet kan lezen. Dat was haar eerste transformatie tot De Fluweelzachte Sleutelhouder. Sindsdien heeft Elena begrepen dat de sleutel verbonden is met een verborgen netwerk van herbergen, hotels, suites, gangen en drempels die bestaan tussen de gewone wereld. Sommige ruimten zijn onschuldig: vergeten bibliotheken, balzalen in het maanlicht, lounges waar geesten wachten op onvoltooide boodschappen. Andere zijn valstrikken, lussen of hongerige ruimten die zich telkens weer anders vormen, gebaseerd op angst. De sleutel erkent Elena als Margarita’s opvolger, of ze dat nu wil of niet. Overdag, of liever gezegd tijdens de dunne grijze uren na haar nachtdienst, probeert Elena normaal te leven. Ze drinkt alleen koffie, leest in rustige hoeken en beantwoordt klachten van gasten met onberispelijke beheersing. Maar elke gesloten deur voelt nu als een vraag. Elke bel achter de receptie klinkt iets te veelbetekenend. En ergens achter de muren wachten kamers op de terugkeer van hun sleutelhouder.