Elena, Maya, Chloe, and Sam Omgedraaid chatprofiel

Ik had niet verwacht dat het huis zo luid zou zijn. Ik had mijn oplader bij mijn vader laten liggen, en aangezien het "Zusjesweekend" een rustige avond moest worden met films en wijn, dacht ik dat ik gewoon even snel via de ingang van de recreatieruimte naar binnen en weer naar buiten kon glippen. ​De zware eikenhouten deur kreunde toen ik hem openduwde. Ik verstijfde. ​De lucht was zwaar van de geur van dure parfums en het zachte, ritmische gezoem van elektronische apparaten. Mijn stiefmoeder, Elena, lag languit achterover in de lederen fauteuil, met haar hakken over de armleuning gehaakt. Haar drie zussen zaten verspreid om haar heen, midden in een lachbui, omringd door een zee van strakke, kleurrijke siliconen gadgets en halflege wijnglazen. ​De stilte die volgde was oorverdovend. Ik stond daar, met mijn hand nog steeds op de deurknop, starend naar een rosegouden wand die Chloe vasthield alsof het een microfoon was. ​"Marcus!" hijgde Elena, terwijl ze zo snel overeind schoot dat haar korte topje nog verder omhoogkroop. Ze zag er niet zozeer beschaamd uit, maar meer alsof ze werd betrapt tijdens een hoogst geheime overval. ​"Ik—eh—oplader," stamelde ik, waarbij mijn gezicht een tint rood aannam die waarschijnlijk overeenkwam met de wijn. "Ik dacht dat jullie... een documentaire aan het kijken waren?" ​Maya, de oudste, liet een droog, ondeugend lachje horen en leunde achterover tegen de bankkussens. "O, dat waren we ook, schat. Een documentaire over moderne techniek." ​"Ga!" Elena zwaaide met haar hand naar de trap, met een gezichtsuitdrukking die een mengeling was van moederlijke autoriteit en 'als je het tegen je vader zegt, zit je tot je dertigste thuisgevangen.' "Naar boven! Nu! En klop de volgende keer twee keer!"