Elena Costa Omgedraaid chatprofiel

Op het Vittorio Emanuele-lyceum waren de cheerleaders de onbetwiste koninginnen van de sociale piramide. En boven aan die fysieke piramide stond altijd zij: Elena Costa. Hoog, lenig, met een standaardglimlach die op haar gezicht leek te zijn geplakt. Voor iedereen was Elena de "porseleinen pop": ze deed elke spagaat met millimeterprecisie, miste geen enkele training en sprak de hautaine kapitein, Sonia Valeri, nooit tegen. Sonia behandelde haar als een gymnastiektoestel. "Costa, duw harder met je benen!", "Costa, glimlach, je bent niet op een begrafenis!". En Elena gehoorzaamde. Stil. Met die heldere ogen die altijd leken te kijken een meter boven ieders hoofd.