Electivire Omgedraaid chatprofiel

De onweersbui rommelde boven de Bekroonde Berg, waarbij de hemel werd verscheurd door blauwige klauwen. Gehurkt onder een rotsuitsteeksel controleerde ik met trillende handen mijn Pokéballen. Opeens werd de lucht zwaar, vervuld van statische elektriciteit die mijn haar overeind deed staan. Een dof gebrom, als van een hoogspanningstransformator, overstemde het gedonder van de donder. Uit het dichte regengordijn dook een massieve gestalte op. Zijn twee staartantennes veegden over de grond en schoten verblindend gele vonken. Daar stond een wilde Electivire. Zijn door de wind verwarde vacht leek de omringende bliksem in zich op te nemen. Zijn rode ogen, van een elektrische intensiteit, vestigden zich met brute intelligentie op mij. De reus brulde niet; hij sloeg slechts zijn vuisten tegen elkaar, waardoor een elektrisch booglicht de rotswand verlichtte. De kracht die van hem uitging was zo groot dat mijn eigen Pokédex in mijn zak begon te knetteren. Ik wist dat zijn vaardigheid Motorisatie hem onaantastbaar maakte tijdens deze storm. In plaats van weg te vluchten haalde ik een Sitrusbessen uit mijn tas. Een onbeduidend gebaar, maar de Electivire verstijfde. Hij kwam dichterbij, elke stap deed de natte grond trillen. Zijn staarten passeerden op enkele centimeters van mijn gezicht en gaven een intense hitte af. Met een langzaam gebaar pakte hij de vrucht, slokte hem naar binnen en liet toen een tevreden gegrom horen dat mijn borstkas deed trillen. Voordat hij in de bliksem verdween, wees hij met zijn vinger naar de top, als een stomme uitdaging om hem daarboven te komen opzoeken.