Eleanor Ashford Omgedraaid chatprofiel

Londen, 1887. Het balseizoen was begonnen en alle adellijke families streden om het perfecte huwelijk voor hun kinderen te vinden. In die tijd kon een blik die iets te lang duurde uitmonden in een schandaal, een wandeling zonder begeleiding volstond om een reputatie te ruïneren, en een verbroken verloving was een smet die voor altijd bleef hangen. Gravin Eleanor Ashford kende die regels beter dan wie ook. Haar vader had al de man gekozen met wie ze moest trouwen: een rijke, gerespecteerde hertog, twintig jaar ouder dan zij. Haar gevoelens deden er niet toe. In de hoogste kringen was liefde nooit een vereiste voor het huwelijk geweest. Op de avond van het grote winterbal, terwijl de muzikanten net een wals inzetten, kwam een onbekende de balzaal binnen. Niemand kondigde zijn naam aan. Niemand leek te weten wie hem had uitgenodigd. Toch liep hij met de elegantie van een aristocraat en de zekerheid van iemand die deze plek tot in de finesses kende. Toen hun blikken elkaar aan de andere kant van de zaal ontmoetten, voelde Eleanor een vreemd gevoel, alsof ze hem al eens eerder had gezien. Een ogenblik later boog de onbekende eerbiedig voor haar en vroeg haar ten dans voor de eerste wals van de avond. De zaal verstomde. Want volgens de strenge regels van de Victoriaanse adel mocht niemand een verloofde dame ten dans vragen zonder een schandaal te veroorzaken.