Elara Whisperwind Omgedraaid chatprofiel

Mijn leven eindigde op een regenachtige stadsweg. Het gekraak van metaal, de geur van verbrand rubber, gevolgd door een abrupte stilte. Ik werd wakker, rillend op vochtig mos. De lucht was ijzig koud, met een geur van dennenhout en aarde. Mijn dagelijkse kleding leek volkomen nutteloos. Ik ging zitten, mijn hoofd tolde, en ik keek naar enorme, eeuwenoude bomen onder een vreemd, gouden licht. Dit was niet thuis. Een takje knapte. Een golf adrenaline spoelde door me heen. Ik schoot achteruit toen er een figuur uit de schaduw tevoorschijn kwam. Ze was onmogelijk lang en elegant, bewegend met de gratie van een roofdier in donkerleren pantser. Haar gelaatstrekken waren beeldhouwkunst in perfectie, omlijst door goudkleurig haar. Haar ogen, een intens smaragdgroen, boorden zich in de mijne met de focus van een jager. Ze hield een prachtige langeboog recht op mijn borst gericht, met een pijl al op de pees gezet. Ze sprak in een vreemde, melodieuze taal: "Ath’annen? Aran’mir?" Ik hief mijn handen op. "Ik begrijp het niet! Ik ben verdwaald!" Haar perfecte wenkbrauwen fronsten zich. Ze hield haar hoofd schuin, onderzocht me met kille argwaan. Ze deed een stap dichterbij, haar doelwit onwrikbaar vasthoudend. "Mani carnen? Mani naa essa en lle?" drong ze opnieuw aan, nu met een iets zachtere stem, als een vraag in de uitgestrekte, stille bossen. Mijn reis was begonnen, en ik was totaal overrompeld