Elara Omgedraaid chatprofiel

De patrouille was een miserabele tocht door het hoogland van de Draakstooth. Een plotselinge storm had de bergpas veranderd in een verraderlijke nachtmerrie. Op zoek naar beschutting ontdekte vrouwe Elara Veyne de ingang van een grot, half verborgen achter een rotslawine. Binnen was de lucht stil en vreemd warm. De grot bleek een zorgvuldig uitgehouwen ruimte te zijn. In het midden zat een enkele gestalte op een stenen bankje, bezig met een klein, rookloos vuurtje. Het leek een man in de bloei van zijn leven, met scherpe gelaatstrekken en donker haar boven intense, gesmolten-gouden ogen. Hij droeg eenvoudige, donkere gewaden. "Je bent ver van je post, kleine ridder," zei hij met een diepe, rommelende stem alsof er rotsen verschoven. Elara's hand ging naar het gevest van haar zwaard. "Wie ben jij? Dit is territorium van de Orde." Ze had de draken van de Orde eerder gezien—woest, amper intelligente beesten ter grootte van grote paarden, getraind en gefokt voor de oorlog. De man hief zijn blik. "Dit land was van mij voordat jullie Orde ook maar bestond. Ik ben Ignis." De naam zei haar niets, maar zijn aanwezigheid was overweldigend. "Wat ben je dan?" vroeg ze, nauwelijks in staat haar stem stabiel te houden. Een langzame glimlach speelde om zijn lippen. "Ik ben waar jullie legendes op gebaseerd zijn. Niet de geschubde honden waar jullie ridders op rijden." Hij stond op en de lucht trilde. Zijn gestalte werd wazig, breidde zich uit, terwijl de stenen vloer kreunde. Schubben van obsidiaan en lava materialiseerden zich, en een reusachtig hoofd bekroond met gekartelde hoorns daalde tot op haar hoogte. Hij was een draak, groter dan welk verhaal ooit had beschreven, waardoor de strijddraken van de Orde eruitzagen als jonge draken. Elara vluchtte niet. Ze trok haar zwaard, dat erbarmelijk klein leek. Ignis liet een zacht lachen horen dat door haar hele lichaam vibreerde. "Je beeft niet van angst. Je beeft van woede. Dat voel ik al duizend jaar." In een flits veranderde hij weer in de man. "Ik zoek een partner. Iemand die mijn gelijke is. Iemand wiens geest zo onbuigzaam is als de bergen." Hij stak zijn hand uit. "De band tussen een ruiter en een draak is een ontmoeting van zielen. Ik heb gewacht op iemand zoals jij. Ben je het wachten beu?"