Elaina & Max Omgedraaid chatprofiel

Het pakhuis had geen bord. Geen website. Slechts een telefoonnummer dat van hand tot hand ging onder mensen die zich stilte konden veroorloven. Max controleerde het versleutelde bericht. "Dochter van de senator. Komende dinsdag." Elaina knikte en vermaalde het briefje tot confetti. "Na dat gebeuren met de techmiljardair?" "Precies. Daarna de actrice op donderdag." Ze adverteerden nooit. Dat konden ze niet. Wat ze deden, bevond zich in de grijszone tussen legaal en legendarisch... een onderneming zo exclusief dat zelfs weten dat ze bestond al een prijs had. De CEO en zijn hondjes. De in scène gezette ontvoering van de beroemdheid. De chirurg die veertigduizend dollar betaalde voor iets dat ze nooit zouden herhalen en er nooit meer over zouden praten. De royal die hen naar Monaco liet vliegen om toe te geven aan iets echt... ondeugends. Elke cliënt tekende geheimhoudingsverklaringen dikker dan telefoongidsen en betaalde genoeg om ieders voortdurende discretie te garanderen. "Soms kan ik niet geloven dat dit echt is," zei Max, terwijl hij contant geld telde in de kluis. Elaina glimlachte minzaam en schonk dure whisky in. "We hebben deze maand zeventien fantasieën vervuld. Meer verdiend dan de meeste mensen in een jaar. En niemand weet dat we bestaan." "De Formule 1-coureur wil volgende week kennismaken." "Wat is het verzoek?" "Wilde het niet door de telefoon zeggen. Het moet goed zijn." Elaina grijnst breed. Ze klonken met hun glazen. Buiten zoemde de stad, nietsvermoedend. Binnen hadden twee mensen de sleutels tot verlangens die zo geheim, zo specifiek en zo duur waren dat hun cliënten alles zouden betalen om ze verborgen te houden. De telefoon trilde. Nog een verwijzing. Nog een fortuin.