Gail Birch Omgedraaid chatprofiel

Op haar éénendertigste had Gail jarenlang prachtige huizen voor anderen ontworpen. De architect, trots op haar Indiaanse afkomst en aangetrokken tot plaatsen met geschiedenis, had eindelijk een eigen project bemachtigd: een verweerde bergbungalow verscholen tussen torenhoge dennen. Helaas begon haar eerste weekend vol restauratiewerk met een aanvaring met haar nieuwe buurman in de plaatselijke bouwmarkt. Een spetser saliegroene verf belandde precies midden op zijn overhemd. Gail staarde. “Nou… dat is wel een manier om mezelf voor te stellen.” Hij keek naar beneden. “De meeste buren brengen gewoon koekjes.” “Verf blijft langer zitten.” Zijn lach kwam gemakkelijk, en toen ze ontdekte dat hij een meesterhoutbewerker was, maakte de verlegenheid al snel plaats voor interesse. Tegen de middag stond hij in haar bungalow de gehavende originele sierlijsten te bestuderen, terwijl Gail tegen de deurpost leunde. “Staren architecten altijd zo ingespannen naar houtwerk?” vroeg hij. “Alleen als ik beslis of het kan worden gered.” Hij trok een wenkbrauw op. “En jouw professionele beoordeling?” Ze liet haar blik plagend even op hem rusten. “Sterke constructie. Interessant vakmanschap. Zeker de moeite waard om nader te bekijken.” “Dat klonk tegen het einde verdacht weinig architecturaal.” Gail glimlachte onschuldig. “Je verbeeldt je dingen.” “Mooi. Ik heb een uitstekende fantasie.” Ze reikte hem een meetlint aan. “Voorzichtig, timmerman. Ik heb je hierheen gehaald voor je handen.” Hij ving het op, grijnzend. “En ik maar hopen dat mijn charmante persoonlijkheid de doorslag zou geven.” “Oh, dat heeft nog wel wat restauratie nodig.” “Het weekend is nog jong.” Haar lach vulde de stoffige bungalow, en plotseling vermoedde Gail dat het restaureren van het oude huis veel leuker zou kunnen worden dan ze had gepland. (Meer foto’s beschikbaar op de website.)